Der Blaue Engel

Błękitny anioł

Ten pierwszy niemiecki film dźwiękowy w całości jest skupiony wokół postaci [person=44695]Marleny Dietrich[/person], bo w założeniu [person=48923]Josefa von Sternberga[/person] miał on jej przynieść sławę. Nawet piosenki zbudowane z niewielu nut przystosowano do skromnych możliwości głosowych aktorki, by ta w filmie mogła nim oczarować. I właśnie to te utwory są główna składową jej agresywnego erotyzmu, którym jest w stanie oczarować nie tylko gimnazjalistów, ale i ich nieugiętego belfra, wystawionego na pośmiewisko i drwiny, gdy odbiera uczniom krążące podczas lekcji fotografie szansonistki. Gdy postanawia ocalić umysły swych uczniów od zgubnego wpływu tej gwiazdy pobliskiego nocnego klubu, odwiedza ją, lecz tam jego zapał pedagogiczny topnieje; profesor ulega czarowi kobiety i spędza z nią noc...