Madalena

Niewiele jest filmów, w których tytułowej bohaterki nie zdążymy nawet poznać. To dość oryginalna strategia, na którą zdecydował się brazylijski debiutant [person=2862026]Madiano Marcheti[/person]. W pierwszej scenie jego filmu widzimy leżące bez oznak życia ciało transseksualnej Madaleny. Myliłby się jednak ten, kto pomyśli, że to opowieść sensacyjna. Nie chodzi tu bowiem o to, kto zabił, choć ważniejsza może okazać się motywacja. Brazylijski reżyser w zdecydowany sposób zwraca uwagę na tragiczne statystyki. W jego kraju zanotowano najwyższy odsetek morderstw osób transpłciowych na świecie. Marcheti w swoim filmie decyduje się podążyć za trójką bohaterów, którzy w jakiś sposób związani byli z Madaleną. Pracującej w klubie i próbującej odmienić swoje życie Luziane bohaterka winna była pieniądze. Na nie z kolei nie narzeka Cristiano, syn okolicznych rolniczych potentatów, na polu których znaleziono ciało Madaleny. Wreszcie Bianca, jej przyjaciółka, wspominająca z grupą kobiet wspólnie spędzone chwile. Ważnym bohaterem tej intrygującej, imponującej wizualnie obyczajowej opowieści jest krajobraz wyjątkowo rzadko filmowanych wiejskich regionów Brazylii, gdzie zresztą wychował się sam reżyser.