Ultimo tango a Parigi

Ostatnie tango w Paryżu

Bohaterowie filmu, starzejący się Amerykanin ([person=140]Marlon Brando[/person]) i młodziutka Francuzka (debiutująca na ekranie [person=41020]Maria Schneider[/person]), spotykają się przypadkowo w pustym mieszkaniu w Paryżu. I nic o sobie nie wiedząc, decydują się na sadomasochistyczny związek seksualny, który staje się dla nich przekraczaniem kolejnych barier. Historia ta, pełna tradycji literackiej i filmowej (choćby koło ratunkowe z napisem L’Atalante przywołującym antymieszczańskie dzieło [person=140024]Jeana Vigo[/person] z lat trzydziestych) jest przepełniona perwersyjnym erotyzmem podszytym psychoanalizą. Ale także oddaje nastrój dekadenckiej rozpaczy zakorzenionej w myśli egzystencjalnej. Bowiem romans tej dziwnej pary załamuje się wtedy, gdy zdaje się, iż między kochankami nawiązuje się nić porozumienia. Zwłaszcza [person=140]Marlon Brando[/person] stworzył postać przejmująco tragiczną, zyskując dzięki niej – jak również dzięki kreacji w "[film=4300]Ojcu chrzestnym[/film]" [person=153]Coppoli[/person] w tym samym czasie – pozycję wielkiego aktora światowego kina.