Kárhozat

Potępienie

Melodramat, jaki mógł nakręcić tylko [person=147342]Béla Tarr[/person]. Gęsty i duszny jak atmosfera w barze Titanik, w którym rozgrywa się duża część akcji tego filmu, jednego z najważniejszych w dorobku węgierskiego mistrza. W tonącym w zimnym deszczu i błocie mieście widmie śledzimy losy bohaterów uwikłanych w trójkąt miłosny. On nieszczęśliwie kocha się w piosenkarce. Ona marzy o ucieczce z prowincji i prawdziwej karierze. Jej mąż zostaje wmieszany w nielegalne interesy. Czerpiącym z ikonografii kina [i]noir [/i][i]Potępieniem[/i][i] [/i]Béla Tarr rozpoczął z cenionym pisarzem László Krasznahorkaiem długoletnią współpracę, która w późniejszych latach przyniosła m.in. takie arcydzieła jak [i][film=112926]Szatańskie tango[/film][/i] czy [i][film=497211]Koń turyński[/film][/i]. To także pierwszy film, w którym uformował się rozpoznawalny styl Węgra. Po latach długie, nastrojowe ujęcia w czerni i bieli, a także zamiłowanie do postindustrialnego krajobrazu i posępnych bohaterów przygniecionych życiem staną się znakiem charakterystycznym kina Tarra.